روزي ببر و شير در كنار بركه اي در حال نوشيدن آب بودند ببر رو كرد به شير و گفت: « تو چرا اين قدرديوانه وار نعره مي زني». شير در حالي كه چشمانش برق مي زد به ببر گفت: «اين نوع نعره زدن ديوانه وار نيست بلكه نوعي تبليغ هم مي كنم». خرگوشي دزدكي به حرفهاي آنها گوش مي داد، پس از شنيدن حرف شير، دوان دوان به خانه برگشت. با خود فكر كرد كه فكر شير را به كار ببندد و نعره بكشد. اما نعره ي او شبيه جيغ بود. روباهي صداي اين جيغ را شنيد به خانه ي اوحمله كرد و او را بلعيد. پس هميشه سعي كنيم همينطور كه هستيم و وجود داريم باشيم تا فقط بخاطر جلوه درونمون ما رو دوست داشته باشن به اميد اون روز...!؟