تبليغاتX
صداي سكوت - خداوند است كه مي ماند...
یادداشتهای یک غریبه!

آیا جایی سراغ دارید که او نقش نداشته باشد؟اگر وجود پروردگار را بپذیری،پس او قادر مطلق است،دانای کل است و حاضر در همه جا.شکسپیر می گوید:دنیا صحنه نمایش است و ما همه بازیگریم و خداوند کارگردان.راز و نیاز با خداوند در سکوت نشان می دهد  که اگر به او اعتقاد داشته باشی تمام برکات از سوی او ارزانی شده است و اینکه زندگی خود یکی از موهبتهای پایدار اوست.

هرگز نمی توانی بگویی که لطف خالق گاه هست و گاهی نیست چون خورشید همانند خداوند همواره میدرخشد.آفتاب بی دریغ می تابد.خورشید حتی در نیمه شب هنگامی که ماه را در آسمان می بینی می درخشد و نور ماه چیزی جز انعکاس نور خورشید نیست.

چرا درباره خداوند صحبت می کنیم؟ چون او حی و حاضر است.او همیشه به کسی که حضور او را می پذیرد و او را منشا تمام برکات می داند،گوش می کند و با او سخن می گوید

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم فروردین 1386ساعت 15:32  توسط ميثم | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
سكوت دشوار است.
در ابتدا افكار هجوم مي آورند
و سكوت تو را آشفته مي سازد.
نگران نباش;
رفته رفته غبار افكار و دغدغه ها
فرو مي نشيند و صداي خوبي
و پاكي و زيبايي و خدا از ژرفاي
.سكوت شنيده مي شود
در سكوت است كه حادثه هاي
بزرگ رخ مي دهد.

نوشته های پیشین
تیر 1388
فروردین 1388
آذر 1387
آبان 1387
مرداد 1387
تیر 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
پیوندها
من خدا گم کرده ام
راه حقيقت
حرف دل
زندگی یک نفس
در مسیر پرواز
آرزوى گمشده
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM