تبليغاتX
صداي سكوت - هويت!؟
یادداشتهای یک غریبه!

هر چند آدميان تقديري مشترك دارند هر فرد بايد نخست با ترس و لرز به رستگاري خويش بپردازد.

بي ترديد مي توانيم يكديگر را در يافتن معناي زندگي ياري كنيم.اما در آخرين تحليل هر فرد خود مسوول زيستن زندگاني خود و يافتن خويش است.

چنانچه او در وانهادن مسووليت خود به ديگري اصرار ورزد معناي وجود خود را در نخواهد يافت.شما نمي توانيد به من بگوييد كه هستم.من نيز نمي توانم به شما بگويم چه كسي هستيد.

اگر خود هويت خود را نشناسيد، كه شما را خواهد شناخت.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386ساعت 19:15  توسط ميثم | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
سكوت دشوار است.
در ابتدا افكار هجوم مي آورند
و سكوت تو را آشفته مي سازد.
نگران نباش;
رفته رفته غبار افكار و دغدغه ها
فرو مي نشيند و صداي خوبي
و پاكي و زيبايي و خدا از ژرفاي
.سكوت شنيده مي شود
در سكوت است كه حادثه هاي
بزرگ رخ مي دهد.

نوشته های پیشین
تیر 1388
فروردین 1388
آذر 1387
آبان 1387
مرداد 1387
تیر 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
پیوندها
من خدا گم کرده ام
راه حقيقت
حرف دل
زندگی یک نفس
در مسیر پرواز
آرزوى گمشده
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM